Spotkanie z Dobromirem „Mak” Makowskim

22 listopada uczniowie klas siódmych i ósmych, uczestniczyli w spotkaniu z Dobromirem Makowskim, z wykształcenia - nauczyciel wychowania fizycznego, magister pedagogiki resocjalizacyjnej, pasjonat muzyki, raper. Pomysłodawca projektu RapPedagogia, z którym od 2011 roku objechał ponad 900 szkół, domów dziecka, aresztów śledczych, więzień, ośrodków szkolno -wychowawczych, świetlic środowiskowych w Polsce, jak i za granicą: Anglia, Francja, Szwecja, Niemcy, Kanada, USA. Ponadto założyciel fundacji „Rampa”, która w Pabianicach, w województwie łódzkim prowadzi szereg zadań o charakterze profilaktycznym: streetworking, świetlica środowiskowa, punkt konsultacyjny i psychologiczny dla osób uzależnionych, zajęcia sportowe – boks, ośrodek dla osób uzależnionych i wykluczonych społecznie, a także hostel dla osób które ukończyły terapię. Autor książki - „Wyrwałem się z piekła”

            Podczas spotkania poruszył wiele istotnych – z punktu widzenia rozwoju młodzieży – zagadnień, takich jak: odpowiedzialność za siebie i innych, nie uleganie presji grupy, szacunek dla rodziców. Zachęcał do samodzielnego poszukiwania własnej drogi życiowej, odkrywania swoich pasji i zainteresowań. Podkreślał jak ważne jest nauka w życiu człowieka, wzajemny szacunek oraz jak ważną rolę odgrywa rodzina w kształtowaniu tożsamości dziecka. Swoje refleksje po spotkaniu z Dobromirem „Mak” Makowskim przedstawiła uczennica klasy VIIIa Kinga Kowalczyk:

            „Dobromir miał rodziców alkoholików. Całe dzieciństwo zmagał się z krytyką ze strony rówieśników i dorosłych. W młodości dużo imprezował i działał pod wpływem innych ludzi.  Wstydził się swojego problemu rodzinnego. Bardzo chciał z kimś porozmawiać, lecz nie miał z kim. W pewnym momencie swojego życia spotkał ludzi, którzy mu pomogli. W podstawówce była to: „nauczycielka z dużymi butami ze skóry krokodyla i z ładnym, dopasowanym ubraniem”. Długi czas obserwowała go uważnie i zauważyła, że pod maską klasowego łobuza kryje się wrażliwy i inteligentny chłopiec. Kobieta uświadomiła mu, nie może się poddawać, musi być sobą i nie przejmować się opinią innych. Drugim, ważnym człowiekiem w życiu Dobromira był jego najlepszy kolega. Wiedział, że jego rodzice są alkoholikami i chłopak nie ma właściwej opieki. Postanowił razem z rodzicami kupić najlepszemu przyjacielowi nowe ubranie. Dobromir do tej pory wspomina osoby, które udzieliły mu wsparcia w trudnych chwilach. Podczas swojego pobytu w domu dziecka Dobromir poznał niepełnosprawną dziewczynę - Kasię. Kasia nie dbała o opinię innych, bardzo dobrze się uczyła, bo chciała zostać lekarzem. Pewnego dnia koleżanki chciały, aby dziewczyna się wyluzowała, dlatego dosypały jej narkotyków do napoju. Skutki były tragiczne, Kasia zmarła. 

         Dobromir w całym swoim życiu dużo przeszedł, ale nie poddał się. Któregoś dnia, kiedy myślał, że to już koniec, że umiera, pomodlił się o lepsze życie. Przyznaje, że to wiara go uratowała. Krok po kroku zaczął wychodzić na prostą. Obecnie ma szczęśliwą rodzinę i spełnia swoje marzenia. Komponuje własną muzykę i pomaga młodzieży. Uznaje tylko dwa typy ludzi mądrych i głupich. Jego historia wywarła na mnie ogromne wrażenie. Makowski jest człowiekiem godnym naśladowania. Mam nadzieję, że dzięki temu o czym mówi, skłoni wielu młodych ludzi do refleksji i zmiany swojego życia”.

                                                           Aneta Drzewiecka  Karolina Niespodziańska